Συνάντηση με αντιπροσωπεία της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EMPL) -αποτελούμενη από τους ευρωβουλευτές Thomas Händel (GUE/NGL, επικεφαλής), Amjud Mahmood Bashir (ECR), Miapetra Kumpula-Natri (S&D) και Laura Agea (EFDD)- είχε σήμερα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης.
Αφότου ευχαρίστησε την Αντιπροσωπεία για την παρουσία της στην Ελλάδα, ο Αντιπρόεδρος ζήτησε την ενεργό και ουσιαστική συμβολή της Επιτροπής στην προσπάθεια για αποκατάσταση των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στη χώρα, καθώς η διέξοδος από την κρίση περνά μέσα από την προστασία και την εμβάθυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων, και σε καμία περίπτωση μέσα από τον περιορισμό και την υπονόμευσή τους.
Ο κ. Δραγασάκης, αφού επεσήμανε ότι έπειτα από έξι χρόνια κρίσης, ύφεσης και λιτότητας η Ελλάδα έχει οπισθοχωρήσει από το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο, υιοθετώντας σε αρκετές περιπτώσεις όχι τις βέλτιστες αλλά τις χείριστες πρακτικές, τόνισε την ισχυρή βούληση της Κυβέρνησης να ανατρέψει αυτή την κατάσταση.
Εξειδικεύοντας τον κυβερνητικό σχεδιασμό, έθεσε ως προτεραιότητες:
• Τη δημιουργία ενός σύγχρονου και ολοκληρωμένου πλαισίου εργασιακών σχέσεων που θα προστατεύει το δικαίωμα στην εργασία, θα ευνοεί την απασχόληση, θα διασφαλίζει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και θα καταπολεμά τη «μαύρη» εργασία.
• Την ανασυγκρότηση του κράτους πρόνοιας ώστε αυτό να καταστεί πραγματικά αποτελεσματικό και αποδοτικό, προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες σε όλους τους πολίτες με πρόσθετη προστασία των πλέον ευάλωτων, υπερβαίνοντας σημερινά χαρακτηριστικά που το κρατούν κατακερματισμένο, εσωτερικά άνισο και με χαμηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.
• Τη συνολική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος ώστε αυτό να είναι βιώσιμο στο χρόνο με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης των γενεών, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στη δυνατότητά του να εγγυάται τις συντάξεις των πολιτών.
Σε αυτή την κατεύθυνση, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ζήτησε την υποστήριξη της Επιτροπής στην προληπτική εκτίμηση αλλά και την εκ των υστέρων αξιολόγηση των κοινωνικών επιπτώσεων των υλοποιούμενων οικονομικών πολιτικών (social impact assessment), ώστε να είναι δυνατή η διορθωτική παρέμβαση τόσο στους στόχους όσο και στα μέσα πολιτικής, όπου κρίνεται αναγκαίο.